บางครั้งการล้อเลียนอาจจะเป็นแรงกระตุ้นให้คนเราทำดีตลอดชีวิต
โพสโดย: Attawit Tulyakul ใน คนดีที่พบเห็น เมื่อ
พ.ย. 5, 2009
การบริจาคเลือด เป็นทานที่ถือว่า สร้างกุศลสูงสุด เพราะเลือดแต่ละหยดของเรา สามารถช่วยเหลือชีวิตของเพื่อนมนุษย์ร่วมโลก ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
ผมเป็นคนกลัวเข็ม อย่างมาก ถ้าเรียกเป็นภาษาชาวบ้าน ก็ต้องตรงกับคำว่า ''ปอด'' นั้นเอง ผมได้เห็นภาพของคนมาบริจาคเลือดที่โรงเรียน ตั้งแต่ผม อายุ 13 ปี เพื่อนๆภายในห้องของผมในตอนนั้นอยากจะบริจาคเลือดกันทั้งนั้น แต่ ปัญหามีอยู่ว่า เพื่อนของผม อายุยังไม่ครบ กำหนด ผมก็ได้พึ่งบุญวาสนา ที่ในตอนนั้นอายุของผมก็ยังไม่ถึงเช่นกัน เลยไม่มีใครรู้ว่าผม กลัวเข็ม แล้วคุณเชื่อใหมว่าความลับไม่มีในโลก ก็เหมือนกับความลับของผมที่ได้ถูกเปิดเผยจากเพื่อนสนิท ผมอายมากเพราะเพื่อนภายได้ห้อง ได้ล้อผมว่า เป็นผู้ชายอะไรถึงได้กลัวเข็ม ไม่เห็นจะแมนเลย ผมก็ได้แก้สถานการณ์ไปว่า ผมไม่ได้กลัวเข็มหรอก แต่อายุยังไม่ถึงแล้วจะบริจาคได้อย่างไรแต่เมื่ออายุผมถึงผมก็จะบริจาคเลือดเหมือนกันเพราะเป็นการสร้างบุญกุศล ในระหว่างที่ผมพูดอยู่นั้น ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากหลอก เพราะ ผมนับอายุของผมแล้วว่าตอนที่อายุของผมสามารถบริจาคเลือดได้นั้น เพื่อนของผมก็แยกย้ายกันไปเรียนที่ อื่นกันหมดแล้ว เพราะในการเรียน เมื่อ นักเรียนจบ มัธยมศึกษาปีที่ 3 ก็ต้องต่อ มัธยมศึกษาปีที่ 4
ซึ่งผมมั่นใจว่า เพื่อนของผมคงจะไม่ต่อโรงเรียนเดิมเป็นอันแน่ แต่ความคิดของผมผิดกับความเป็นจริงอยากมาก เพราะ เพื่อนเก่าๆของผมตัดสินใจที่จะเรียนโรงเรียนเดิม มากกว่าครึ่ง ผมเลยเครียดไประยะหนึ่ง ว่า จะถึงเวลาที่ผมจะต้องบริจาคเลือดแล้วหรือ เมื่อความเครียดของผมยังไม่ทันผ่านไปนานเลย ก็เป็นวันที่ สภากาชาด มารับ การบริจากเลือดจากนักเรียนภายในโรงเรียน ผมก็ต้องเป็นคนหนึ่งที่จะต้องบริจาคเลือด เหมือนกัน เพราะได้สัญญากับเพื่อนไว้แล้วว่าจะต้องบริจาคเลือด แต่เมื่อผมได้บริจาคเลือดครั้งแรก ผมคิดว่ามันไม่เจ็บอย่างที่คิด ผมเลยตัดสินใจว่า จะบริจาคเลือด ครั้งที่ 2 และ ครั้งที่ 3 หรือหรือตลอดไป
ในคณะนี้ผมได้บริจาคเลือดไปแล้ว 3 ครั้ง เมื่อผมได้ไปบริจาคเลือดทุกครั้งผมรู้สึกถึงการอิ่มบุญ ที่ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ผมได้คิดย้อนไปถึงตอนที่ผมถูกเพื่อรภายในห้องล้อเลียน ถ้าเพื่อนของผมไม่ล้อเลียน ผมก็คงจะไม่กล้าบริจาคเลือด
และในทางกลับกันผมคิดว่า เพื่อนภายในห้องของผม ที่ ล้อเลียนผม พวกเขา คงจะคิดให้ผมทำประโยชน์ แก่สังคมบ้างเท่านั้นเอง คงจะไม่ได้ส่อเจตนาในทางร้ายเป็นแน่
